>sana ithafımdır..

>bak işte bu son kez mi bilmiyorum.. şuana kadar kaç leşim var bu konu hakkında onuda bilmiyorum..

beni daha iyi, daha yakından mı dinlemek istiyorusun? o zaman yaklaş.. her zaman kulağına fısıldadığım aşk cümlelerinden çok farklı olacak gözlerine yansıyan latince insanlar..

şimdi sol yanımda elimden bırakamadığım kitap, sağ yanımda izlerken hala va hala güldüğüm hababam serisi oynuyor.. ben bu satırlara neler yazacağımı düşünürken, birden senin kulağıma fısıldamak geldi; o her zaman ötesini göremeyen beynime..

di mi? seninle her zaman satranç oynarken bile 2 adım ötesine göremeyen ben acaba bu yazılarımın sonucun görebilecekmiyim  sence? çarpık gülüşlerinin dudaklarına yerleştiğini düşünebiliyorum.. cıks; senin tahmin ettiğin şey doğru..

kendine çok boyutlu düşünemeyen bu fonksiyonunu yitirmiş olan, daha doğrusu  doktorun kordon diye beynimden bu özelliği kesilmiş olan bir sevgili alıyorsun.... sencede öyle değilmi?